De dip van kuur 5 valt erg mee. Hij bestaat voornamelijk uit moe zijn en soms pijn in de rug. De pijn is waarschijnlijk een zenuwenpijn (bijwerking). Dit word opgevangen door een paracetamol en als de pijn te heftig is krijgt ze een beetje morfine. Ook de spalken die ze draagt doen hun werk goed. Nu zal ze de 100 meter sprint of polstokhoogspringen verlopig nog niet kunnen doen, maar ze merkt wel dat ze beter loopt.
lieve mensen, op 4 september 2009 kregen wij te horen dat Fleur kanker had. Na een loodzware tijd, chemokuren, bestralingen en vele operaties, waaronder een amputatie van haar rechterarm, is Fleur op 9 augustus 2011 toch overleden. In dit blog lezen jullie wat Fleur heeft meegemaakt en hoe wij, Roos, Nicole en ik de draad weer proberen op te pakken. www.joost-nicole.blogspot.com
vrijdag 22 januari 2010
Het gaat nog steeds lekker
Zo, nu even een blogje waar we niet in zeuren, zeiken, klagen of dromen, maar "gewoon" een blogje over het reilen en zeilen hier in huis. Door de weeks ben ik aan het werk en Nicole zorgt ervoor dat thuis alles op rolletjes loopt (zaterdag andersom). Roos gaat elke dag naar school en Fleur zit in haar chemo dip.
De dip van kuur 5 valt erg mee. Hij bestaat voornamelijk uit moe zijn en soms pijn in de rug. De pijn is waarschijnlijk een zenuwenpijn (bijwerking). Dit word opgevangen door een paracetamol en als de pijn te heftig is krijgt ze een beetje morfine. Ook de spalken die ze draagt doen hun werk goed. Nu zal ze de 100 meter sprint of polstokhoogspringen verlopig nog niet kunnen doen, maar ze merkt wel dat ze beter loopt.
Ook de smaak is dit keer gebleven. Alles wat los en vast zit eet ze op. Lasagna, Zuurkool, Taco's, Snoep het maakt niet uit alles gaat erin. Door al dat vreten is er weer een kilo aangekomen. We hebben daarom dus ook de sondevoeding gehalverd. Het kale koppie aan de wereld laten zien is ook geen probleem meer en de laatste korsten en hechtingen zijn ook verdwenen, wat inhoud dat ze ook weer sonder sok durft te lopen. Ja we kunnen nu wel zeggen dat de week rot was begonnen, maar het weekend vol goede moed ingaan.
De dip van kuur 5 valt erg mee. Hij bestaat voornamelijk uit moe zijn en soms pijn in de rug. De pijn is waarschijnlijk een zenuwenpijn (bijwerking). Dit word opgevangen door een paracetamol en als de pijn te heftig is krijgt ze een beetje morfine. Ook de spalken die ze draagt doen hun werk goed. Nu zal ze de 100 meter sprint of polstokhoogspringen verlopig nog niet kunnen doen, maar ze merkt wel dat ze beter loopt.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
ben blij dat alles goed gaat en dat ze niet al te veel bijwerkingen heeft maakt het voor jullie ook makkelijker en dat ze weer gewoon kan eten moet toch ook heerlijk zijn en dat je weer alles een beetje proeft nou en de 4 daagse hoeft ze niet te lopen(ik ook gelukkig niet meer ha ha)geniet van jullie weekend en o ja gefeliciteerd met tante kiek liefs jo
BeantwoordenVerwijderen